( ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ - 66 / شعراء ) ( ثُمَّ أَغْرَقْنا بَعْدُ الْباقِينَ - 120 / شعراء ) ( وَ إِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ - 43 / يس ) ( أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا ناراً - 25 / نوح ) ( فَكانَ مِنَ الْمُغْرَقِينَ - 43 / هود ) . غرم : الغُرْم : ضرر و زيانى كه به انسان در مالش به او مىرسد بدون اينكه خيانت و جنايتى از او سر زده باشد ، گفته مىشود ، غَرِمَ كذا غُرْماً و مَغْرَماً و أُغْرِمَ فلان غَرَامَةً : زيان و غرامتى به او رسيد در آيات : ( إِنَّا لَمُغْرَمُونَ - 66 / واقعه ) « 1 » ( فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ - 40 / طور ) « 2 » ( يَتَّخِذُ ما يُنْفِقُ مَغْرَماً - 98 / توبه ) « 3 » غَرِيم : به كسى كه وام و قرضى دارد ، يا از كسى وامى طلب دارد گفته مىشود ، در آيه : ( وَ الْغارِمِينَ وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ - 60 / توبه ) « 4 » غَرَام : چيزى است از مصيبت و سختى كه به انسان مىرسد ، در آيه : ( إِنَّ عَذابَها كانَ غَراماً - 65 / فرقان ) مغرم بالنّساء : با زنان همچون وامدار و وامگيرنده ملازم و پيوسته است .

--> ( 1 ) همين كه آفتى براى تنبّه و بيدارى در دست آورده‌ها و محصول آن به شما برسد مىگوئيد ما محروم و زيانمند شديم . ( 2 ) آيا از اين قوم گستاخ مزدى خواسته‌اى كه برايشان سنگين است . ( 3 ) از كوتاه بينى ، انفاق را غرامت و تاوان تصوّر مىكنند . ( 4 ) اشاره به يكى از مصارف زكات است مىگويد ، وامداران و در راه ماندگان مشمول گرفتن زكاتند و فريضه‌اى است از سوى خدا كه خداوند عليم و خبير است .